Na zdjęciu przyszła Księżna Westminsteru (z prawej) Shelagh i przyszła Księżna Pszczyńska, Daisy jako małe dziewczynki

 

Shelagh, księżna Westminsteru i Daisy, księżna von Pless mimo różnic w wyglądzie i charakterze, były sobie bardzo bliskie. Odwiedzały się często, wiele razem podróżowały i miały wspólnych przyjaciół. Obydwie poślubiły niezwykle bogatych mężczyzn, stały się wiodącymi w towarzystwie gospodyniami i wydawały przyjęcia na królewską skalę – Shelagh w pałacu Grosvenor w Londynie i w rezydencji Eaton Hall w Cheshire, a Daisy w śląskich zamkach w Pszczynie i Książu. Oto ponad stuletnia opowieść o młodszej z panien Cornwallis-West.

Opr. Mateusz Mykytyszyn

Daisy i Shelagh jeszcze jako panny

Constance Edwina Cornwallis-West (1875-1970), młodsza siostra Daisy, księżnej von Pless, nazywana byłą przez rodzinę i przyjaciół Shelagh. W 1901 roku wyszła za mąż za sąsiada, który był jej pierwszą miłością – Hugh Richarda Artura Grosvenora, II Księcia Westminsteru (1879-1953), znanego jako Bend Or. Takie imię nosił kasztan jego dziadka, który wygrał słynne wyścigi konne w Derby. Ten angielski arystokrata był właścicielem wielkiej ilości nieruchomości i ziemi. Przeliczono, że po odziedziczeniu księstwa w 1899 roku, jego dzienny dochód stanowił równowartość blisko 47 000 dzisiejszych funtów. Wraz z Selagh mieli dwie córki i jednego syna.

Książę usidlony

Na zdjęciu powyżej  Hugh Richarda Artura Grosvenor, II Książę Westminsteru (1879-1953)

W doprowadzeniu do małżeństwa Shelagh z „najbardziej pożądanym kawalerem” (czytaj najbogatszym księciem) w Anglii, niebagatelną rolę odegrała przebojowa matka panien West. Podczas przyjęcia w pałacu Blenheim, Patsy Cornwallis-West przekonała księcia Walii (późniejszego króla Edwarda VII), by zabrał Bend Ora na stronę i zwrócił mu uwagę, że po tym jak zastano go z Shelagh sam na sam w ogrodzie, jedynym co może uczynić jako gentleman, jest poślubienie jej. Po latach, książę Westminsteru wspominał, iż tak naprawdę to Patsy posłała ich oboje na spacer do ogrodu z zamiarem oskarżenia go o skompromitowanie jej córki! Shelagh nie była odpowiednią kandydatką na żonę dla księcia takiej fortuny i zbyt wiele osób z ich otoczenia zdawało sobie sprawę z machinacji Patsy związanych z kojarzeniem własnych córek. Lady Randolph Churchill, obecna w Blenheim podczas zajścia, napisała do siostry, że Shelagh „z pewnością nie cieszyła się popularnością, ale będą się przed nią płaszczyć, gdy zostanie księżną”.

Shelagh na portrecie Ellisa Robertsa, który uwiecznił również Daisy 

Shelagh i Bend Or byli w sobie zakochani, kiedy więc w 1904 roku przyszedł na świat tak ważny dla ciągłości linii syn i spadkobierca, ich małżeństwo wydawało się trwale scementowane. Obydwoje mieli te same zainteresowania, czyli polowania i grę w polo. Pasjonowali się także wyścigami samochodowymi i żeglarstwem. Fascynacja księżnej Westminsteru nowym wynalazkiem jakim był wówczas samochód byłą powszechnie znana. Zdjęcie które ilustruje ten artykuł, w maju 1907 roku znalazło się na stronie tytułowej magazynu „The Car”. Miesiąc po ukazaniu się zdjęcia, Shelagh musiała stawić się przed sądem oskarżona o zbyt niebezpieczną jazdę. Przyznała się, że prowadziła samochód z prędkością ponad 11 mil na godzinę i została ukarana grzywną w wysokości 5 funtów.

Małżeństwo w kryzysie

Ciągłe żądania finansowe ze strony teściów, częste i przedłużające się wyjazdy żony pozostawiającej dom i dzieci, przesądy i konserwatywne poglądy Bend Ora (włącznie z krytyką frywolności epoki edwardiańskiej, która nie przeszkadzała matce i siostrze Shelagh) wpływały negatywnie na związek. Kiedy ich pięcioletni synek Edward zmarł po operacji wyrostka robaczkowego w 1909 roku, podczas kolejnej nieobecności Shelagh, małżeństwo zaczęło się rozpadać. Pozory utrzymywane do narodzin kolejnego dziecka prysły, gdy na świat przyszłą dziewczynka. Bend Or nawet na nią nie spojrzał.

Na zdjęciu Shelagh na balu kostiumowym jeszcze jako panna Cornwallis-West 

W 1913 roku poprosił o separację, ofiarując Shelagh 13 000 funtów alimentów rocznie, na co księżna nie przystała. Pierwsza wojna światowa umożliwiła im na krótko ucieczkę od problemów osobistych. Bend Or wrócił do swojego pułku i wprowadzi do walki pierwszy samochód pancerny, Shelagh kierowała szpitalem wojskowym w Le Touquet, za co została odznaczona orderem Imperium Brytyjskiego. W czerwcu 1917 roku zdobyła jednak dowody małżeńskiej zdrady i po pewnym czasie uzyskała rozwód. W 1920 roku wyszła powtórnie za mąż za kapitana Jamesa FitzPatricka Lewesa. Zmarła w 1970 roku. Książę Westminsteru nie pozostał długo bez damskiego towarzystwa. Ze swoją drugą żoną rozwiódł się, po nawiązaniu romansu z Coco Chanel. Po tym, jak rozstali się w 1930 roku, jeszcze dwukrotnie się ożenił.

Na zdjeciu Shelagh w czasie I wojny światowej jako pielęgniarka brytyjskiego Czerwonego Krzyża

Piękniejsza z sióstr?

O dobrym wyglądzie swej siostry Daisy von Pless wypowiedziała się w swoich pamiętnikach następująco: „Zawsze uważałam Shelagh za o wiele ładniejszą ode mnie. Ma ona prześliczne, wielkie, głębokie, ciemne i tajemnicze oczy, kasztanowe włosy po matce, teraz już posiwiałe, wspaniałą figurę oraz cerę Westów, która jest niezaprzeczalnie piękna”. Księżna Pszczyńska uważała ponadto, iż jej siostra lepiej jeździła konno, lepiej tańczyła i jeździła na łyżwach. Zwracając natomiast uwagę, że obie dzięki olbrzymim majątkom swych mężów prowadziły ogromne domy i zajmowały się organizacją skomplikowanych wydarzeń towarzyskich z żalem stwierdziła: „ona jest bardziej pomysłowa niż ja”.

Podczas pisania artykułu korzystałem z albumu „Daisy of Pless: the Happy Years” autorstwa Rusella Harrisa oraz „The private diaries of Princess of Pless” wydanych w Londynie w 1950 roku.

Etaon Hall – rezydencja księżnej i księcia Westminster 

Advertisements